สร้างบุญด้วยการดูแลพ่อแม่...ขณะมีชีวิตอยู่

เรื่อง   การสร้างบุญกุศลด้วยการดูแลพ่อแม่...ขณะมีชีวิตอยู่                การสร้างบุญกุศลให้กับพ่อแม่ยามแก่เฒ่า  คือ  การทำความดีให...

เรื่อง   การสร้างบุญกุศลด้วยการดูแลพ่อแม่...ขณะมีชีวิตอยู่





               การสร้างบุญกุศลให้กับพ่อแม่ยามแก่เฒ่า  คือ  การทำความดีให้กับพ่อแม่ เช่น ดูเอาใจใส่เม่อืพ่อแม่ยามแก่เฒ่า ผู้สูงอายุ โดยการหาซื้ออาหารมาให้ท่านทาน  ดูแลให้การช่วยเหลือพาไปรักษาพยาบาล  นั่งคุยกับท่านยามท่านเหงาในวันหยุดสัปดาห์  การพาท่านไปกราบไหว้พระ ตามวัดต่างๆใกล้ๆบ้าน ถือเป็นบุญกุศลอย่างหนึ่งที่ลูกๆ สามารถกระทำได้ เพื่อตอบสนองบุญคุณที่ท่านได้อุปการะเลี้ยงดูเรามาตั้งแต่เยาว์วัย   สิ่งนี่แหละทำให้ท่านมีจิตยินดีอันเป็นกุศลจิต  และเป็นความทรงจำของท่านทีดีๆ ในปั้นปลายชีวิตของท่าน สำหรับเวลาที่เหลือในขณะท่านมีชีวิตอยู่ก่อนท่านจะจากลูกๆไป.......ก่อนที่ลูกๆ จะไม่มีโอกาสสร้างความดีให้กับท่าน

              เมื่อเราในขณะมีหน้าที่เป้นลูก  และมีหน้าทีประกอบอาชีพทำงาน  แสวงหาเงินนำมาเพ่อเลี้ยงดูบุตรและครอบครัว  ไหนงานสังคม  ในช่วงนี้เอง  จะอ้างว่า ลูก ไม่มีเวลาดูแลพ่อแม่ยามแก่เฒ่า  มีงานรัดตัว  ไม่ว่าง มีอีกหลายๆ คน ยังอ้างว่า ยังไม่มีเวลาว่าง  แต่มันอาจสายเกินไป  เมื่อเวลานั้นมาถึง....จะหมดโอกาสดูแล...

                การทำบุญ สร้างกุศลดูแลพ่อแม่  เป็นบุญกุศลอันยยิ่งใหญ่มหาศาล  ถือเป็นพระในบ้าน ไฉน.....เราทั้งหลาย จึงขาดการเอาใจใส่ดูแล.....ในสังคมปัจจุบัน  เป็นสังคมพุทธศาสนา  มีความเมตตากรุณาต่อพ่อแม่ ผู้มีอุปการะคุณ  .....แต่ไฉน...ลูกทีมีพ่อแม่   ยังบกพร่อง ต่อการดูแลพ่อแม่และปล่อยให้พ่อแม่อยู่อย่างโดดเดี่ยว..... ขาดความอบอุ่น....  ขาดการเอาใจใส่ดูแล.....

                ปัญหานี้ ในสังคมปัจจุบัน  .....สามารถพบเห็นได้บ่อยๆ.....

                สิ่งท่ได้พบเห็น....การขาดเอาใจใส่พ่อแม่...มุ่งแต่เอาแต่ใจตนเองเป็ฯใหญ่....ไม่เคารพผู้มีพระคุณ......ถือเป็นการสร้างบาปให้แก่ตนเอง......

              การแก้ไขปัญหานี้ อยู่ท่จิตสำนึกแต่ละบุคคล ที่ถูกขาดการอบรม ศีลธรรม จริยธรรม  เหตุผลท่โรงเรียนชาวพุทธ  ได้ถูกยกเลิกการเรียนการสอนศีลธรรม  จริยธรรม  วัฒนธรรมทางพุทธ  โดยปัจจุบันมีแนวคิดนำพระมาสอนในโรงเรียนเพียไม่กี่ชั่วโมง  ต่อเดือน ต่อปี  แล้วเด้กนักเรียน ผู้จะเป็นผู้ใหญ่ในวันหน้า  ก็บกพร่องเรื่อง ศีลธรรม วัฒนธรรม  จริยธรรม  รวมทั้งการห้ามการลงโทษตีเด็กนักเรียน  นี่คือ มิใช่วิถีวัฒนธรรมไทย  ดังสุภาษิต  " รักวัวให้ผูก  รักลูกให้ตี "  คือการป้องปราบ มิให้เด้กกระทำความผิดอีก

             ปัญหานี้ ย่อมนำไปสู่ การขาดเอกลักษณ์ของเยาวชนรุ่นใหม่ ท่อ้างว่านับถือพุทธศาสนาแต่เพียงปาก

                             มุมมองทางสังคม......จากคนยุคเก่า.....ผู้เกิดก่อน 2500...

You Might Also Like

0 ความคิดเห็น